
Ayşe’nin Ramazan Sofrası ve Çocuklarının Mutluluğu
Enes Süslü 31.03.2026
Beş çocuğum var. En küçüğü hâlâ okula gidiyor, sabahları aç gitmesin diye çoğu zaman kendi payımdan kısmak zorunda kalıyorum. Eşim iki yıl önce vefat etti, o günden beri hem anne hem baba olmaya çalışıyorum.
Sahura kalktığımızda soframız çoğu zaman çok sade oluyordu. İftar vakti de sofraya koyacak bir tencere sıcak yemek olunca çocuklarımın yüzleri değişiyor.
Bu erzakla onlara fasulye pilav yapacağım. Özellikle büyük oğlum tabağındaki pilavın üstüne biraz daha fasulye koymamı ister. Sayenizde iftar sofrasını gönül rahatlığıyla kurabileceğim.
Kapıma kadar gelmeniz beni çok duygulandırdı. Uzun zamandır ilk kez biri kapımı böyle bir iyilik için çaldı. Allah razı olsun.
Burundi, 2026