Cengiz Akyüz 15 Mayıs 1969’da Mardin Midyat’ta doğdu. Üç çocuk babası olan Akyüz’ün iki kızı ve bir oğlu var. Çocukluğundan itibaren alçı-dekorasyon işinde çalışan Akyüz, çevresinde hareketli, insan canlısı, yardımsever ve neşeli bir kişi olarak biliniyor.

Gazze’ye insani yardım götürmek için organize edilen filoya katılım formunda yardım edebileceği alanları “inşaat işleri” olarak belirtmişti. Gazze’de yaşayan evsizler için bir şeyler yapmak isteyen Akyüz, bu konvoya neden katıldınız sorusunu ise “Allah için.” diyerek özetlemişti.

Herkesin yardımına koşan hareketli, aktif bir kişi olan Cengiz Akyüz, çevresinde muhabbetli, latif şakalarıyla insanlara mutluluk dağıtan, yüzmeyi çok seven, satranç oynayan ve çocuklarla iyi anlaşan bir insan olarak tanınıyor. Her sabah evden çıkarken gördüğü yakın arkadaşına “Heyben doluysa (sevgi, neşe, umut, selam yüklüysen) haydi bismillah, çıkalım ve insanlara dağıtalım…” diyen Akyüz, her daim güler yüzüyle hatırlanıyor. Çevresindeki herkesin düğününe, cenazesine katılır ve güzel sesiyle ilahiler, ezgiler söyler, bendir çalarmış. Cengiz Akyüz’ün en sevdiği türküler şehadet türküleriymiş. Gazze için yola çıkmadan önce arkadaşlarıyla vedalaşırken “Artık benim için de bir şehadet türküsü yazarsınız.” demiş.

Dostlarının hem iyi hem de kötü günlerinde yanında olması hasebiyle çok geniş bir çevreye sahip olan Akyüz, İskenderun İnsani Yardım Derneği üyesiydi ve İskenderun’daki birçok sivil toplum kuruluşunun çalışmalarına da gönüllü olarak katılmaktaydı,

Bu yolculuğa çıktığında Cengiz Akyüz’ün en çok istediği şey Gazze’de yapılacak hastanenin malzemelerini buradaki kardeşlerine ulaştırmaktı. Gemiye binmeden önce hanımına son sözleri “Çocuklara iyi bak, okumaya önem versinler ve namazlarını mutlaka kılsınlar!..” olmuştu.